ناروانی طبیعی گفتار

ناروانی طبیعی گفتار

ناروانی گفتار کودکان

یکی از نگرانی های والدین ، شروع صحبت کودکان است و از ناروانی طبیعی گفتار کودک خود میترسند. روانپزشک کودک برای والدین کودکان میتواند کمک زیادی برای شروع صحبت کودک باشد. والدین نقش بسیار مهمی در روند طبیعی صحبت کردن کودک خود دارند پس باید بسیار محتاتانه عمل کنند. ناروانی طبیعی در صورتی که کودک شما ازحرف زدن اجتناب کند یا دچار قفل و گیر شود و یا به مشکل ناروانی اش حساس گردد،حتما بایستی به طور منظم تحت نظر گفتار درمانگر قرار گیرد.اگر کودک شما مشکل گفتاری داشته و تمایل به مکث،تکرار هجاها،کلمات یا عبارات خاصی دارد،ممکن است دچار ناروانی گفتار شده باشد. کودک احتمالا در حال گذراندن یک دوره ناروانی طبیعی است که بیشتر بچه ها در زمان یادگیری زبان آن را تجربه می کنند. ناروانی طبیعی گفتار معمولا در سنین 2 تا 5 سالگی در کودکان دیده می شود ولی والدین نباید کودک را تحت فشار قرار دهند. معمولا  80 درصد کودکانی که دچار ناروانی طبیعی هستند بهبودی خود به خودی پیدا می کنند و متاسفانه بقیه آنها دچار لکنت می شوند. بنابراین برای اینکه بهبوی به بالاترین میزان برسد برنامه مشاوره با روانپزشک کودک در بهترین کلینیک روانشناسی کودکان و درمان را برای کودکان دارای ناروانی طبیعی گفتار اجرا می کنند.

ناروانی گفتار کودکان

روانپزشک کودک

آموزش گفتار درمانی کودکان در منزل

1.اصولا کودکان در این سن از مشکل خود مطلع نیستند.

2.هیچ گونه ترس،تقلا،اجتناب،حرکت ناگهانی و انقباض عضلات ندارند.

3.کودکان با ناروانی طبیعی،گاه گاه صدا ها یا کلمات را،یک یا دو بار (بعضی مواقع سه بار) تکرار می کنند،(مث مث مثل این)یا (مثل مثل این).

همچنین ممکن است ناروانی شامل مکثها و استفاده از صدا هایی مثل آ،ا،م،باشد.

4.این وضعیت معمولا زمانی اتفاق می افتد که کودک،خسته یا هیجان زده یا ناراحت است.

5.اگر ناروانی برای چند هفته مشاهده نشد و بعد مجددا باز گشت،فقط ممکن است که کودک در حال رفتن به مرحله دیگری از زبان آموزی باشد.

ناروانی طبیعی گفتار

1.نسبت به ناروانی طبیعی کودک حساسیت زیاد نشان ندهید.

2.گفتن مطالبی از قبیل(چرا اینطوری حرف میزنی؟،خوب اول فکر کن بعد حرف بزن،زود حرف هایت را بزن،من کار دارم و…)،کودک را نگران ساخته و مشکل گفتاری او را تشدید می کند.

3.با تمام حواس به کودک گوش کنید وقتی که کودک صحبت می کند به اطراف نگاه نکنید،بلکه سعی کنید به چشمها و صورت او نگاه کنید.

4.کودک را مسخره نکنید، گفتارش را تقلید نکنید و او را با القابی مثل لکنتی،لال و…صدا نکنید.

5.الگوی مناسب گفتاری برای او باشید.یعنی سعی کنید به صورت آرام و شمرده با کودک صحبت کنید و سایراعضای خانواده را نیز به این نحو صحبت کردن با کودک تشویق کنید.

البته نه آنقدر آرام که غیر طبیعی به نظر برسد،فقط بدون عجله و با مکث های کمی بیشتر.

به یاد داشته باشید که الگوی گفتاری آرام و راحت شما موثر تر از این است که به کودک بگویید آرام و شمرده صحبت کند.

6.وقتی که کودک از شما سوالی می کند سعی کنی قبل از جواب دادن یک ثانیه یا بیشتر مکث کنید. این کار شما را کمک می کند که با عجله کمتر و آرام ترصحبت کنید.

7.اگر کودک افکار خود را آزادانه بیان کند بهتر از این است که به سوالات بزرگترها جواب دهد. به جای پرسش کردن،در مورد آنچه کودک گفته است توضیح دهید و در نتیجه کودک میفهمد که شما به او گوش می دهید.

8.سعی کنید در هنگام افزایش ناروانی،مضطرب و نگران نشوید.صبر شما و برخورد پذیرای شما تا حد زیادی به او کمک می کند.

9.هیچ وقت در جریان گفتار کودک صحبت او را قطع نکنید بلکه منتظر باشیدتا گفتارش را خودش به پایان برساند حتی اگر همراه با ناروانی باشد.زمانی که ناروانی به وجود می آید هیچ واکنش یا حرکتی از خود نشان ندهید که به کودک این آگاهی را بدهد که گفتارش اشکال دارد.حتی نوع و حالت نگاه شما بایستی در حالت روان بودن گفتار و یا ناروانی آن یکسان باشد.

10.وقتهای خاصی را در روز به کودک اختصاص دهید،بدون آنکه به کار دیگری مشغول باشید.در طول این مدت به کودک اجازه دهید هر کاری دوست دارد انتخاب کند، بگذارید تا او در فعایت ها شما را راهنمایی کند و خودش تصمیم بگیرد که صحبت بکند یا نکند.

11.کودک را به گوش دادن و خواندن شعر و قصه های آهنگین تشویق کنید.

12.به کودک فشار نیاورید که در موقعیتی خاص (مثلا در میان جمع) صحبت کند.

13.کودک را در موقعیت های اضطراب آور قرار ندهید.مثلا در تاریکی،نمایش فیلمهای ترسناک و همراه با خشونت و…

14.در خانه و محیط زندگی،محیط آرام و ساکتی برای کودک فراهم کنید.

 

 

کلینیک فوق تخصص مغز و اعصاب کودکان مهر