زبان پریشی چیست؟

زبان پریشی چیست؟

زبان پریشی

زبان پریشی نوعی اختلال زبانی می باشد که می‌ تواند در استفاده شخص از زبان تاثیر بگذارد. این وضعیت در توانایی فرد هنگام صحبت نمودن ، درک کردن ، خواندن و همچنین نوشتن اثر بگذارد. ولی لزوما بر تمامی آن‌ ها تاثیر نخواهد گذاشت.
این اختلال معمولا به علت سکته مغزی رخ می ‌دهد ، ولی امکان دارد که نتیجه یک آسیب مغزی مرتبط با بیماری آلزایمر نیز باشد.
چالش ‌هایی که فرد بیمار در زبان پریشی با آن ‌ها مواجه خواهد شد ، به بخش هایی از مغز که تحت تاثیر قرار می ‌گیرند ، بستگی دارد. مطالعات نشان می ‌دهند که بین 9 الی 62 درصد از افراد مبتلا به سکته مغزی دارای درجاتی از زبان پریشی می باشند.

علل زبان پریشی

زبان پریشی

انواع و نشانه‌ های زبان پریشی

زبان پریشی انواع مختلفی دارد که در ادامه به معرفی و بررسی آن‌ ها می پردازیم.

زبان پریشی بروکا (بیانی)

این نوع زبان پریشی در اثر یک ضایعه در ناحیه بروکا و یا نواحی مجاور آن پدیدار خواهد شد که خصوصیات آن به شرح ذیل می باشد:

1- به آرامی حرف زدن و روان نبودن کلمات
2- زیاد صحبت نکردن و حذف نمودن انتهای بعضی از کلمات در هنگام تکلم
3- خوب بودن درک لغات نوشته یا گفته شده
4- سعی می نماید تا صحبت کند و تکرار یک لغت
5- داشتن اشکال در نام بردن اشیا مختلف
6- ضعف عضلات در یک سمت بدن که معمولا در بازو شدیدتر می باشد ، زیرا کورتکس حرکتی به منطقه بروکا نزدیک ‌تر است
7- درک وجود نقص در خود و در نهایت منجر به افسردگی

زبان پریشی ورنیکه (درکی)

به دلیل ضایعه در ناحیه ورنیکه و یا نواحی مجاور آن به وجود می آید و دارای خصوصیات ذیل می باشد:

1- استفاده از الفاظ زائد ، لغات بی ‌معنا و نادرست
2- استفاده از لغات و همچنین صداهای نادرست
3- اشکال در درک لغات گفته و یا نوشته شده
4- اشکال در نحوه نوشتن
5- اشکال در تکرار لغات و عبارات
6- اختلال در نام بردن اشیا
7- احتمال آگاه نبودن از کمبود و نقص در خود

زبان پریشی هدایتی

به دلیل وجود ضایعات لوب تمپورال و یا پاریتال رخ داده که می ‌تواند دسته قوسی یا الیاف ارتباطی را نیز درگیر خود نماید. در ادامه به خصوصیات زبان پریشی هدایتی اشاره می نماییم:

1- واضح سخن گفتن ، ولی کامل نبودن اطلاعات به دست آمده
2- درک مطالب گفته یا نوشته شده ، اما اشکال در خواندن مطالب
3- اختلال در تکرار لغات و عبارات
4- اشکال در نام بردن اشیا

زبان پریشی نام بردن اشیا

این نوع زبان پریشی به علت ضایعات کوچک گیروس زاویه ‌ای ، انسفالو‌پاتی‌ های متابولیک و توکسیک یا ضایعات کوچک فضاگیر که در منطقه ای دور از ناحیه تکلم قرار دارند دیده می ‌شود. خصوصیات این زبان پریشی عبارتند از:

1- واضح سخن گفتن ، ولی ناقص و مبهم بودن اطلاعات
2- درک مطالب گفته و یا نوشته شده
3- اشکال در تکرار لغات و عبارات

زبان پریشی گلوبال یا سراسری

این نوع زبان پریشی در ضایعات بزرگی که در دو ناحیه بروکا و ورنیکه رخ می دهد ، دیده می‌ شود.
زبان پریشی گلوبال بر تمامی جنبه‌ های زبان تاثیر می گذارد که فرد بیمار قادر به درک مطالب و صحبت کردن نخواهد بود. در این اختلال امکان دارد که فرد چند کلمه قابل تشخیص را بیان نماید ، ولی نمی ‌تواند آن ‌ها را و یا حتی خواندن و نوشتن را درک کند.

ضعف یا فلج در یک یا هر دو طرف صورت و بدن نیز می ‌تواند صحبت کردن و همچنین نوشتن را سخت ‌تر نماید. ماهیچه‌ هایی که جهت دم و بازدم استفاده می‌ شوند ، می ‌توانند تحت تاثیر قرار گرفته و عمل صدا را با مشکل مواجه سازند. علائم و نشانه‌ های مرتبط با این اختلال به شرح ذیل می ‌باشند:

1- ناتوانی در درک زبان
2- ناتوانی در تلفظ
3- ناتوانی در صحبت کردن
4- ناتوانی در ادای کلمات
5- ناتوانی در نام بردن اشیا
6- ناتوانی در تکرار یک عبارت
7- ناتوانی در خواندن و نوشتن
8- استفاده از کلمات ساختگی
9- مشکل املایی
10- تلاش بسیار جهت پیدا نمودن کلمات مناسب

علل ایجاد زبان پریشی

قسمتی از مغز که کنترل گفتار و همچنین تشخیص زبان را بر عهده دارد ، مرکز زبان نامیده می ‌شود. این مرکز شامل منطقه بروکا و ورنیکه می باشد که زبان پریشی در واقع هنگامی رخ خواهد داد که به هر یک از این بخش ‌های مغز یا مسیرهای عصبی اتصال آن ‌ها ، آسیب وارد شود.

آسیب می ‌تواند از عواملی همچون آسیب تروماتیک مغز ، صرع ، سکته مغزی ، میگرن ، آلزایمر ، تومور مغزی و پارکینسون نشات بگیرد که نوع زبان پریشی به قسمت آسیب مغز بستگی دارد.

روش ‌های تشخیص و درمان زبان پریشی

بسیاری از افراد پس از سکته مغزی دچار زبان پریشی می ‌شوند ، بنابراین متخصص گفتار درمانی بعد از این رویداد به تشخیص زبان پریشی می پردازد.
یک تشخیص جامع ، شامل اسکن کامپیوتری توموگرافی و یا ام آر آی می باشد تا موقعیت دقیق و درجه آسیب مغزی که باعث زبان پریشی شده است ، به طور کامل مشخص گردد. که می توانید جهت درمان دقیق تر کودکان خود به کلینیک روانشناسی کودکان مراجعه نمایید.
گفتار درمانی تنها راه درمان این اختلال خواهد بود و به عواملی همانند سن ، علت آسیب مغزی ، نوع زبان پریشی ، محل و شدت زبان پریشی بستگی دارد.
امکان دارد که درمان توسط درمانگر در جلسات فردی و یا گروهی انجام شود. متخصص گفتار درمانی مهارت‌ های زبانی خاصی را که فرد در آن ‌ها دچار مشکل شده است را بهبود خواهد بخشید. درمانگر به صورت منظم با فرد ارتباط برقرار می نماید تا مهارت ‌های ارتباطی آن افزایش یافته و بتواند بهتر ارتباط برقرار نماید.

 

 

کلینیک فوق تخصص مغز و اعصاب کودکان مهر